einde in zicht
Door: Maaike
Blijf op de hoogte en volg Maaike
23 Juli 2010 | Togo, Lomé
Ik begrijp uit alle berichten dat het in Nederland nu echt zomer is. De winter heeft zo lang geduurd en was zo koud en nu is het echt heel erg zomer. Er zijn waarschijnlijk wel wat mensen op vakantie, vandaar dat ik wat minder frequent schrijf.
Ook moet ik zeggen dat ik zelf even in een mindere periode zit. We hebben een team van zo’n 40 verpleegkundigen en eind volgende week zullen er nog maar 10 zijn. Er is binnenkort ook groots afscheid van alle vertalers waar we de afgelopen maanden mee gewerkt hebben. Je bouwt toch een band op, zeker nu ik van begin tot eind in Togo ben geweest. Het is raar. Van sommige verpleegkundigen of andere crew uit Europa of de States weet je dat er een mogelijkheid is dat je elkaar nog ziet. Maar hoe vaak kom ik nog terug in Togo? Het is een echt afscheid. We zijn voor a.s. zondag uitgenodigd door een van de vertalers om met haar mee te gaan naar haar kerk. Ze is een hele enthousiaste en bemoedigende vrouw. Elke keer als ik haar tegenkom zegt ze: “I know you missed me!” (ik weet dat je me gemist hebt). Echt heel grappig. Ik denk dat ik haar straks wel ga missen. Ik zal na zondag wel wat foto’s op de picassa-site proberen te plaatsen van de kerkdienst.
Maar de tijd vliegt hier echt. We gaan de laatste week van operaties in en we zijn nu al bezig met opruimen, schoonmaken en inpakken. De planning is dat we half augustus gaan varen. Er zijn wat problemen met de motoren en generatoren, tenminste voor zover ik het begrijp. We zijn in ieder geval overgeschakeld naar andere generatoren op het ogenblik en deze maken erg veel geluid. ’t Is alsof er een stofzuiger in de kamer naast je aanstaat. Maar ’t is een continue geluid, dus dat went vanzelf en ook met dat geluid kan ik inmiddels in slaap vallen.
Dit weekend ga ik weer terug naar mijn eigen kamertje. Ik heb echt heel erg genoten van de luxe van de tweepersoons cabin. Het zal wel weer even wennen zijn, maar aan de andere kant is het ook wel weer prima om terug te keren naar mijn oude vertrouwde plekje. Tijdens het varen zal ik toch weer verhuizen naar de kamer van Christina, omdat de bedden daar anders gemonteerd zijn. Ik moet zeggen dat we met enige spanning uitkijken naar het varen rond Kaap de Goede Hoop. De Africa Mercy blijft een ferry, die niet echt gemaakt is voor open oceaan. Als ik tijdens het duiken onder het schip doorzwem is de bodem bijna vlak, geen echte kiel te bekennen, dus het blijft spannend. Enerzijds zie ik er nu wel naar uit om te gaan varen, anderzijds is het jammer. Jammer dat de tijd in Togo erop zit. Jammer dat goede vrienden vertrekken. Jammer dat we maar zo’n korte tijd hier konden zijn, er is nog zoveel nood. Pasgeleden werd een 4 dagen oude baby opgenomen. Hij had een soort gezwel in zijn tong en kon daardoor niet goed drinken. Wat een eer dat we deze baby hier kon worden geholpen. Hij groeit nu elke dag in gewicht en ziet er (volgens deskundige kinderverpleegkundigen) goed uit. De realiteit is ook dat er nog veel meer baby’s geboren worden met lichamelijke problemen die hier niet komen. Het blijft een wonder om de mooie dingen te zien gebeuren en die zegeningen te tellen. De ene dag gaat dat makkelijker dan de andere…
Nogmaals een verwijzing naar de website van de fotograaf aan boord, hij heeft op zijn laatste blog een leuke compilatie van activiteiten op en om het schip. http://tombradley.wordpress.com/
Dikke knuffel&
Blessings
Maaike
Ook moet ik zeggen dat ik zelf even in een mindere periode zit. We hebben een team van zo’n 40 verpleegkundigen en eind volgende week zullen er nog maar 10 zijn. Er is binnenkort ook groots afscheid van alle vertalers waar we de afgelopen maanden mee gewerkt hebben. Je bouwt toch een band op, zeker nu ik van begin tot eind in Togo ben geweest. Het is raar. Van sommige verpleegkundigen of andere crew uit Europa of de States weet je dat er een mogelijkheid is dat je elkaar nog ziet. Maar hoe vaak kom ik nog terug in Togo? Het is een echt afscheid. We zijn voor a.s. zondag uitgenodigd door een van de vertalers om met haar mee te gaan naar haar kerk. Ze is een hele enthousiaste en bemoedigende vrouw. Elke keer als ik haar tegenkom zegt ze: “I know you missed me!” (ik weet dat je me gemist hebt). Echt heel grappig. Ik denk dat ik haar straks wel ga missen. Ik zal na zondag wel wat foto’s op de picassa-site proberen te plaatsen van de kerkdienst.
Maar de tijd vliegt hier echt. We gaan de laatste week van operaties in en we zijn nu al bezig met opruimen, schoonmaken en inpakken. De planning is dat we half augustus gaan varen. Er zijn wat problemen met de motoren en generatoren, tenminste voor zover ik het begrijp. We zijn in ieder geval overgeschakeld naar andere generatoren op het ogenblik en deze maken erg veel geluid. ’t Is alsof er een stofzuiger in de kamer naast je aanstaat. Maar ’t is een continue geluid, dus dat went vanzelf en ook met dat geluid kan ik inmiddels in slaap vallen.
Dit weekend ga ik weer terug naar mijn eigen kamertje. Ik heb echt heel erg genoten van de luxe van de tweepersoons cabin. Het zal wel weer even wennen zijn, maar aan de andere kant is het ook wel weer prima om terug te keren naar mijn oude vertrouwde plekje. Tijdens het varen zal ik toch weer verhuizen naar de kamer van Christina, omdat de bedden daar anders gemonteerd zijn. Ik moet zeggen dat we met enige spanning uitkijken naar het varen rond Kaap de Goede Hoop. De Africa Mercy blijft een ferry, die niet echt gemaakt is voor open oceaan. Als ik tijdens het duiken onder het schip doorzwem is de bodem bijna vlak, geen echte kiel te bekennen, dus het blijft spannend. Enerzijds zie ik er nu wel naar uit om te gaan varen, anderzijds is het jammer. Jammer dat de tijd in Togo erop zit. Jammer dat goede vrienden vertrekken. Jammer dat we maar zo’n korte tijd hier konden zijn, er is nog zoveel nood. Pasgeleden werd een 4 dagen oude baby opgenomen. Hij had een soort gezwel in zijn tong en kon daardoor niet goed drinken. Wat een eer dat we deze baby hier kon worden geholpen. Hij groeit nu elke dag in gewicht en ziet er (volgens deskundige kinderverpleegkundigen) goed uit. De realiteit is ook dat er nog veel meer baby’s geboren worden met lichamelijke problemen die hier niet komen. Het blijft een wonder om de mooie dingen te zien gebeuren en die zegeningen te tellen. De ene dag gaat dat makkelijker dan de andere…
Nogmaals een verwijzing naar de website van de fotograaf aan boord, hij heeft op zijn laatste blog een leuke compilatie van activiteiten op en om het schip. http://tombradley.wordpress.com/
Dikke knuffel&
Blessings
Maaike
-
24 Juli 2010 - 05:12
Arjette:
lieve Maaike,
Zo op zaterdagmorgen jou eerlijke verslaglezen, dan heb ik even het gevoel dat je dichtbij aan het vertellen bent. Ik ben ook een mensen mens en dat afscheidnemen lijkt me echt een kwaad wat er bij hoort ja. vooral als je veel van mensen bent gaan houden. Maar een psychiater heeft wel eens tegen mij gezegd dat dat de andere kant van de zelfde medaile is en betekent dat je ook echt van mensen houdt. Het een kan niet zonder het andere. Wat een praat he op de vroege morgen. Maar ik zal aan je denken en ik hoop dat je alles, ook Kaap de goede Hoop rondvaart goed mag doorstaan en dat we je weer veilige zien. Gods zegen. Groetjes van Arjette -
24 Juli 2010 - 05:23
Marjolein:
Ja lieverd, afscheid nemen is inderdaad een beetje sterven, zoals ze zeggen. Maar straks komen er weer nieuwe contacten voor in de plaats. Nieuwe mensen met wie je ook weer zo'n mooie band mag opbouwen. Nieuwe ervaringen. Daarbij mag je ook weer vertrouwen op Gods hulp en zegen. Veel liefs en behouden vaart!
Marjolein -
24 Juli 2010 - 07:37
Jani:
he leuk om te lezen weer! Jammer dat het nu weer leegloop is! Wel lekker dat Christina er nog even is.
ik denk aan je! -
24 Juli 2010 - 07:49
Mirjam:
Ha Maaike
Afscheid nemen is altijd lastig, maar je gaat weer iets nieuws tegemoet!
Prachtige foto's van Tom.
Zet um op!
liefs
-
24 Juli 2010 - 08:25
Roel En Elly:
Dag lieverd,
nog even volhouden dus. We begrijpen dat je er een beetje dubbel gevoel aan over zult houden. Enerzijds goed om weer eens een periode thuis te zijn. Aan de andere kant de opgebouwde banden los te moeten laten en het gevoel houden dat het werk nooit af is. Maar dat is inherent aan je vak en daar zul je toch aan moeten wennen.
Veel sterkte gewenst en een dikke knuffel van Elly en Roel -
24 Juli 2010 - 08:53
Marcel:
Ha lieve Maaike!
nog erg bedankt voor je `fotokaart` met op de achtergrond een puur Hollandse molen en jou op de voorgrond!zo ben je wat dichter-bij...
ik las even dat je het waagde om onder het schip te duiken! Jij!!toemaar! nou weet ik dat je veel IQ hebt, maar dit is een voorbeeld van...?wat goed dat jij met geluid in slaap kan vallen! je moet wel!
hey joh, fijn weer wat van je te vernemen! jouw werk nu doet me denken aan m`n 1ste beroep (in de A-werken) en dan werkend op de kinderafdeling. da`s lang geleden hoor! Maar jij hebt nog eens te maken met andere culturen en een andere taal enz. knap hoor.
Maaike, ik denk aan je en weet dat je Ps.34 voor vandaag mag lezen.
hartelijke groetjes, -
24 Juli 2010 - 09:23
Ine:
Ja hoor Maaike het is hier al wekenlang zomer met temp > 25, tropisch zelfs met bijbehorend onweer.Ik wens je een goede laatste periode toe in Togo.
Groetjes van Ine -
25 Juli 2010 - 10:26
Nico & Hilly Visser:
Met reikhalzen zien wij uit naar deze updates.
Bij het zien van deze foto's ruiken wij ook de geur van Afrika.
Deze werkzaamheden geven jou en vele andere diepere herinneringen die eeuwig zijn en blijven.
Wij hopen in de maand november weer aan boord te zijn voor de nodige werkzaamheden.
Groetsels van Nico Hilly -
25 Juli 2010 - 11:59
Angelina:
Lieve Maaike,
Fijn dat je de hele periode in Togo bent geweest. Alles van begin tot einde meegemaakt en dan...het afscheid! Mensen komen en gaan in je leven, de ene keer geniet het eerste je voorkeur, de andere keer de tweede. Het zijn slechts voorkeuren ofwel een soort van oordeel.
Heel veel succes gewenst met de overtocht rond de Kaap. Ik hoop dat er veel reistabletten aan boord zijn.
Heel veel liefs,
Angelina -
25 Juli 2010 - 19:21
Veronica :D:
Time flies, hé? Het cliché "aan alles komt een eind" is weer eens irritant waar!
Jullie gaan dus bijna weer op reis; naar Z. Afrika toch? Wanneer verwachten jullie aan te komen? En waar? Hoe lang gaat jullie verblijf daar duren? Veel vragen dus; ik kijk uit naar je volgende bericht...
Sterkte met het afscheid nemen. Troost je met het feit dat je daarna een heleboel mooie herinneringen met je mee mag nemen. En die zijn voor altijd!
X,
V -
25 Juli 2010 - 20:31
Henny:
Hoi die lieve Maaik, ik begrijp je gevoelens!!! Vreselijk wat kan afscheid nemen pijn doen, je voelt het tot in je tenen..... en er is geen tabletje voor... alleen de pijn aanvaarden en tegen jezelf zeggen: wat doet het zeer, wat is het leven soms zwaar en moeilijk dat helpt soms een klein beetje!!! De hitte is voorlopig voorbijm, we komen weer op adem!!! Dikke knuffel ook van Piet enne Behouden vaart we bidden voor je! Liefs Henny. -
26 Juli 2010 - 09:43
Gert:
Ha lieve Maaike,
ik ben net weer terug van een korte vakantie in Frankrijk. Ook daar heerlijk weer gehad.
Ik begrijp je gevoel van obouwen en weer loslten. Dat proces heb je inmiddels al een paar keer meegemaakt (en je weet dat er nog een paar keer wellicht aan zitten te komen). Maar ook in die minder leuke periodes is Hij er die je leven leidt en je zal laten zien wat voor jou de goede richting is. Geef je daar maar aan over. Dikke kus,
Pap -
28 Juli 2010 - 20:49
Laura:
Hey meissie,
Veel sterkte!
Ikk probeer je binnenkort uitgebreider te mailen.
Kus van mij -
30 Juli 2010 - 18:31
Sas:
heee maaike,
wat een leuke foto's. met name die van jou en christina!
ik wist helemaal niet dat ullie een eigen brandweer hadden, gebeurt er dan zoveel? of is het een crew die ook ergens anders werken op het schip zoals jij met duiken?
succes met de laatste loodjes en we zien je verhalen snel weer tegemoet komen!
ik moet nog 1 week werken en dan 2 weken vakantie, hopelijk is het huis dan redelijk af, kunnen we er eindelijk in!!!
ik hou je op de hoogte!
dikke kus van mij!! -
31 Juli 2010 - 20:38
Jan En Gerda:
Hoi Maaike,
We zijn net weer terug van de New Wine Conferentie (dat is Opwekking in het klein)we hebben voor ongeveer 650 mensen gekookt. Het was erg leuk maar wel erg druk. We wensen je een goede vaart en genieten van je verhalen en zijn benieuwd naar wat je nu allemaal nog mee gaat maken. Weet je al wanneer je naar Holland komt? We kijken er naar uit om je wer te zien. God's zegen en veel liefs.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
