bijna Kerst
Door: Maaike
Blijf op de hoogte en volg Maaike
23 December 2010 | Nederland, Dordrecht
Het afgelopen jaar heb ik vaak geschreven over het werk aan boord, de bijzondere mensen die ik tegen mocht komen, waarmee ik mocht werken en het voorrecht om een stukje van mijn leven met hen te delen.
Er is echter een groep mensen waar ik het bijna nooit over heb, terwijl zij wel een heel belangrijk aandeel hebben in het werk dat ik mag doen op de Africa Mercy.
Ik heb het over mijn thuisfrontcommissie of supportgroep, zoals dat mooi heet. Het is een groep waar bijvoorbeeld de nieuwsbrieflezers meer van merken, zonder het te weten. Zo worden mijn ruwe versies van tekst gecorrigeerd op spelfouten en grammaticale blunders. De brief wordt in een pdf-bestand gegoten en uiteindelijk met een mooie uitlijning, er professioneel uitziend bij mij weer afgeleverd, waarna ik leuk de nieuwsbrief verstuur. De ‘credits’ gaan dus naar de harde werkers achter de schermen. Een woord van hartelijke dank ‘en public’ vind ik dan ook wel op z’n plaats. Ook tijdens mijn verlof nu merk ik dat de mensen uit de thuisfrontcommissie een grote rol spelen. Zo mocht ik onderdak, gezelligheid en liefdevolle zorgzaamheid vinden bij Piet en Henny. Ik kon op elk moment bij Sjoerd en Marlies aankomen en heb bijvoorbeeld gezellig Sinterklaas bij hen gevierd. Zij verzorgen een groot deel van mijn administratie, wat een vreselijke klus is, en doen dit tussen alle bedrijven door. Ook Jani staat altijd klaar, vindt het gezellig om me onverwacht op de deurmat aan te treffen, is een klankbord en ik mag een hele hechte vriendschap ervaren, ondanks de afstand. En, last but not least, de altijd trouwe en behulpzame Laura, die ook altijd bereid is te helpen. Zeer precies in het nalezen van alle stukken die ik schrijf, met de gave om op liefdevolle wijze te corrigeren. (deze blog heeft ze niet gechecked, dus alle fouten zijn op mijn rekening :-D).
Zij maken dus gewoon een cruciaal deel uit van het werk dat ik mag doen op de Africa Mercy.
Wellicht dat je mijn betoog nu wel zat bent, maar ik heb het gevoel dat al dit werk en ook het werk dat door de zendingscommissie van mijn gemeente Jozua wordt gedaan, zo vaak over het hoofd wordt gezien.
De afgelopen weken heb ik het echt heel goed gehad. Maar ik heb ook met allerlei instanties geworsteld om papierwerk op orde te krijgen, een 96-vragen-lange belastingaangifte te doen, een nieuw papsoort te regelen en andere ‘leuke’ dingen te regelen. Ik kon met mijn frustraties, vragen en opluchtingen bij mijn thuisfront terecht. En dan blijkt dat de spreekwoordelijke gedeelde smart inderdaad halve smart is.
Verder is het heerlijk geweest om zoveel familieleden, vrienden en bekenden weer te zien. Ik heb echt mijn best gedaan om zoveel mogelijk mensen één op één te ontmoeten. Dat klinkt heel leuk en IS ook heel leuk, maar toch kost het ook wel energie. Toch heb ik echt genoten van alle ontmoetingen en mag ik die als herinneringen meedragen als ik straks weer naar het schip zal gaan.
Ik begin nu ook echt wel uit te kijken naar een jaar in Sierra Leone. Op 2 januari 2011 vlieg ik terug naar Zuid-Afrika en zal ik weer beginnen met mijn werkzaamheden aan boord van de Africa Mercy. De eerste weken zullen in het teken staan van het schip zeewaardig maken, een korte tussenstop in Kaapstad voor PR-doeleinden en dan de zeetocht naar Freetown, Sierra Leone.
Sierra Leone is een land met een heftige geschiedenis op het gebied van burgeroorlog. Één van de ‘trademarks’ van de rebellen was het afhakken van handen of voeten. De gevolgen van die jarenlange oorlog zijn nog steeds zichtbaar, maar nog dieper gaan de geestelijke verwondingen van mensen.
Het schip zal voor ongeveer 10 maanden in de haven liggen en we willen zoveel mogelijk mensen helpen door middel van operaties. Ik mag weer aan de slag gaan als verpleegkundige op de afdeling en wellicht dat er ook andere taken voor mij liggen, ik ben dus benieuwd wat de toekomst zal brengen. Ik hoop door het werk tijdens het komende jaar Gods grote liefde aan een gebroken wereld te laten zien.
Heel erg bedankt voor het meeleven dat ik vanuit zoveel hoeken mocht ervaren. Wat gaaf blijft dat om zo gesteund te worden!
Ik wens je hele fijne Kerstdagen en een heel gezond en gezegend 2011!
Dikke knuffel &
Blessings
Maaike
Er is echter een groep mensen waar ik het bijna nooit over heb, terwijl zij wel een heel belangrijk aandeel hebben in het werk dat ik mag doen op de Africa Mercy.
Ik heb het over mijn thuisfrontcommissie of supportgroep, zoals dat mooi heet. Het is een groep waar bijvoorbeeld de nieuwsbrieflezers meer van merken, zonder het te weten. Zo worden mijn ruwe versies van tekst gecorrigeerd op spelfouten en grammaticale blunders. De brief wordt in een pdf-bestand gegoten en uiteindelijk met een mooie uitlijning, er professioneel uitziend bij mij weer afgeleverd, waarna ik leuk de nieuwsbrief verstuur. De ‘credits’ gaan dus naar de harde werkers achter de schermen. Een woord van hartelijke dank ‘en public’ vind ik dan ook wel op z’n plaats. Ook tijdens mijn verlof nu merk ik dat de mensen uit de thuisfrontcommissie een grote rol spelen. Zo mocht ik onderdak, gezelligheid en liefdevolle zorgzaamheid vinden bij Piet en Henny. Ik kon op elk moment bij Sjoerd en Marlies aankomen en heb bijvoorbeeld gezellig Sinterklaas bij hen gevierd. Zij verzorgen een groot deel van mijn administratie, wat een vreselijke klus is, en doen dit tussen alle bedrijven door. Ook Jani staat altijd klaar, vindt het gezellig om me onverwacht op de deurmat aan te treffen, is een klankbord en ik mag een hele hechte vriendschap ervaren, ondanks de afstand. En, last but not least, de altijd trouwe en behulpzame Laura, die ook altijd bereid is te helpen. Zeer precies in het nalezen van alle stukken die ik schrijf, met de gave om op liefdevolle wijze te corrigeren. (deze blog heeft ze niet gechecked, dus alle fouten zijn op mijn rekening :-D).
Zij maken dus gewoon een cruciaal deel uit van het werk dat ik mag doen op de Africa Mercy.
Wellicht dat je mijn betoog nu wel zat bent, maar ik heb het gevoel dat al dit werk en ook het werk dat door de zendingscommissie van mijn gemeente Jozua wordt gedaan, zo vaak over het hoofd wordt gezien.
De afgelopen weken heb ik het echt heel goed gehad. Maar ik heb ook met allerlei instanties geworsteld om papierwerk op orde te krijgen, een 96-vragen-lange belastingaangifte te doen, een nieuw papsoort te regelen en andere ‘leuke’ dingen te regelen. Ik kon met mijn frustraties, vragen en opluchtingen bij mijn thuisfront terecht. En dan blijkt dat de spreekwoordelijke gedeelde smart inderdaad halve smart is.
Verder is het heerlijk geweest om zoveel familieleden, vrienden en bekenden weer te zien. Ik heb echt mijn best gedaan om zoveel mogelijk mensen één op één te ontmoeten. Dat klinkt heel leuk en IS ook heel leuk, maar toch kost het ook wel energie. Toch heb ik echt genoten van alle ontmoetingen en mag ik die als herinneringen meedragen als ik straks weer naar het schip zal gaan.
Ik begin nu ook echt wel uit te kijken naar een jaar in Sierra Leone. Op 2 januari 2011 vlieg ik terug naar Zuid-Afrika en zal ik weer beginnen met mijn werkzaamheden aan boord van de Africa Mercy. De eerste weken zullen in het teken staan van het schip zeewaardig maken, een korte tussenstop in Kaapstad voor PR-doeleinden en dan de zeetocht naar Freetown, Sierra Leone.
Sierra Leone is een land met een heftige geschiedenis op het gebied van burgeroorlog. Één van de ‘trademarks’ van de rebellen was het afhakken van handen of voeten. De gevolgen van die jarenlange oorlog zijn nog steeds zichtbaar, maar nog dieper gaan de geestelijke verwondingen van mensen.
Het schip zal voor ongeveer 10 maanden in de haven liggen en we willen zoveel mogelijk mensen helpen door middel van operaties. Ik mag weer aan de slag gaan als verpleegkundige op de afdeling en wellicht dat er ook andere taken voor mij liggen, ik ben dus benieuwd wat de toekomst zal brengen. Ik hoop door het werk tijdens het komende jaar Gods grote liefde aan een gebroken wereld te laten zien.
Heel erg bedankt voor het meeleven dat ik vanuit zoveel hoeken mocht ervaren. Wat gaaf blijft dat om zo gesteund te worden!
Ik wens je hele fijne Kerstdagen en een heel gezond en gezegend 2011!
Dikke knuffel &
Blessings
Maaike
-
23 December 2010 - 10:52
Gert:
Wij vinden het heerlijk om je weer hier in ons midden te voelen. Ook als je straks weer aan de andere kant van de bol zit, blijft dat gevoel gelukkig. Ondanks ver weg, toch heel dicht bij. Een dikke kus van je bloedeigen
Pap -
23 December 2010 - 12:07
Merel:
Hoi Maaike,
Mooi dat je van iedereen zoveel steunt ontvangt. Ik wil je nu alvast veel sterkte en kracht toewensen voor je tijd in Sierra Leone want die confrontatie gaat vast niet meevallen.
Voor nu wens ik je hele mooie kerstdagen!
Liefs,
Merel -
23 December 2010 - 13:35
Jani:
t was heerlijk!
Kus -
23 December 2010 - 16:01
Janita:
Lieve Maaike, jammer dat we elkaar niet hebben getroffen op oma's verjaardag. Wij wensen je fijne feestdagen en het allerbeste voor 2011.
Liefs van Rob, Janita, Niels en Kirsten -
23 December 2010 - 18:21
Mirjam:
Het was als gister,(het was ook gister) heerlijk kletsen en weer eindelijk de Wii uit de kast gehaald...
Volg je hart! En tot snel(....)maar weer!
dikke knuffel van Vin en mij -
23 December 2010 - 18:32
Wilma:
Hallo Maaike
Hele fijne dagen. Ik zal je op de voet blijven volgen. Ik wens je veel liefde, wijsheid en veel kracht voor het volgende jaar.
-
23 December 2010 - 18:41
Marga:
Lieve schat
Ik verheug me op de kerstdagen samen,ondankt dat het vertrek dichterbij komt.
Ik sanap wel dat jew hart daar ligt,. en zal je zeker op de voet bliven volgen.
Kus mam -
23 December 2010 - 19:23
Sandra:
Ik kan haast niet geloven dat je straks al weer weggaat. Het was zo heerlijk om je even hier te hebben! Gelukkig nog wel even samen met nieuwe jaar in proosten! En dan...vooral weer even contact via de site!
Kus, Sandra -
23 December 2010 - 20:50
Veronica :D:
Haaaaaaaiii!
Het was zo leuk om weer een dagje samen door te brengen. Fijn om je weer live te zien en spreken. 't ging te snel, was te kort...
Nu gaan we elkaar waarschijnlijk echt een jaar niet zien. :'( Whatever happens: Let's stay in touch!!!
Ik wens je alle goeds. Dat de reis mag brengen waar je op hoopt! Wees voorzichtig en doe je ding! :D
Hug en lieve groet,
Veronica (en ook van René!!!) -
24 December 2010 - 15:20
Marleen:
Ook voor jou gezegende dagen met je familie en vrienden. Ik wens je Gods nabijheid en vrede toe voor 2011. Dat je Zijn licht mag schijnen in Sierra Leone! Liefs -
31 December 2010 - 11:52
Janny Strootman:
He Maaike, ik heb je verslag gelezen ondanks dat ik je nooit persoonlijk onmoet heb, heb ik veel belangstelling voor je werk en je persoonlijk leven.
Wij, mijn man en ik, gaan 12 januari naar kaapstad en jij schrijft, dat jullie ook voor PR doeleinden kaapstad aandoen. Is dat misschien in de zelfde tijd? Het zou wel heel leuk zijn om elkaar te ontmoeten in kaapstad. Wij zijn er tot 15 januari. We zijn via e mail te bereiken.
We hopen nog van je te horen. Jij bent onze huiskring zendeling. via onze gemeente Jozua!. Veel Zegen en liefde van de Here Jezus toegebeden in je bediening. Liefdevolle groet uit Klundert.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
